Soy una cobarde valiente, exenta de antítesis,
con genes de ave que vuela alrededor del eje oportuno.
Echo a volar desde el suelo, sin alas y sin motor,
sin pista de aterrizaje ni paracaídas.
Cuando hay tempestad es cuando más disfruto,
mojarme bajo la lluvia,
jugar con el viento,
perseguir truenos con el paraguas,
ya sabéis, esas cosas.
Hay genes que te hacen ser calvo, ser alto o ser mujer.
A mi el mío me hace ser migratoria.
Volar volar volar, tatuado en mi ser,
ser pájaro sin plumas, ser pájaro sin pico, ser pájaro sin regurgitar.
Soy pájaro y me iré,
soy pájaro y nada me frena,
soy pájaro, y me encanta serlo!
viernes, 28 de junio de 2013
martes, 11 de junio de 2013
Contáronmo unhas sabas de liño!
Pola noite...:
()…yo quiero contigo
sólo,
solos rozándonos todo,
sudando, cachondos,
volviéndonos locos…()
...e pola mañá:
Cheira a crema hidratante diaria pero ule
a sexo "bós-días".
Fánse tostas no forno pero máis quentes
están outros.
Cursa pleno inverno frío máis a roupa
semella sobrar.
Soan emisoras non eléctricas a capella con
interferencias ciudadosamente apropiadas.
Outra xornada a contralerroxo pero sen
atascos que importen.
'Amor eterno' non grita, pero o tal 'nonseiqué'
engaiola ata a pedra máis inerte.
E tede en conta que
isto contáronmo unhas sabas de liño, xa sabedes, cada unha das dúas pezas de
tea, de forma [...] que se colocan sobre o colchón para deitarse entre elas.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)